Kościół pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Lubieniu – rzymskokatolicki kościół filialny w Lubieniu, w powiecie słubickim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Rzepin w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.
Historia Początków parafii można się dopatrywać we wsi około 1200, ale potwierdzenie jej istnienia pochodzi dopiero z 1405 (od 1286 miejscowość stanowiła własność templariuszyBogdan Kucharski, Piotr Maluśkiewicz, Ziemia Lubuska, SiT, Warszawa, 1996, s.328, ). Kościół z tamtych czasów nie zachował się. Został w 1645 zastąpiony nową świątynią. Na jej wyposażeniu znajdował się m.in. srebrny, pozłacany kielich fundacji Marii von Ilon i ołtarz ze sceną Ukrzyżowania z połowy XVII wieku. Ta świątynia także nie dochowała się do dziś, ponieważ zastąpił ją trzeci kościół, obecny – zbudowany w 1830 z kamienia polnego, początkowo jako filialny parafii w BobrówkuZiemia Lubuska, Lubień.
Posiadał na wyposażeniu m.in. dwa dzwony. Starszy z nich przyozdobiony był napisem minuskułowym (gotyk) o treści: ave Maria gracia plena dominus tecum bene. Drugi dzwon odlany został w 1864 w Szczecinie przez C. Vosso.