Eugenia Kubowska, wcześniej Paulina Szwarcbard, ps. „Genka Szwarc” (ur. 27 stycznia 1902 w Warszawie, zm. 20 kwietnia 1959 tamże) – funkcjonariusz partyjny, członkini: KPP (1923–), WKP(b) (1929–1937), PPR (1945–1948), PZPR (1948–1959).
Życiorys thumb|Grób Eugenii Kubowskiej na cmentarzu Wojskowym na Powązkach|lewo|356x356pxCórka Henryka/Hersza. Studiowała w Akademii Wychowania Komunistycznego (Академия коммунистического воспитания) w Moskwie (1929–1932). Podjęła pracę zawodową jako nauczycielka ekonomii w szkole zawodowej w Moskwie (1932–1934), oraz zastępca naczelnika i redaktor w Wydziale Kobiecym „Politotdieł” (Политотдел) (1934–1937).
Aresztowana 27 sierpnia 1937 pod zarzutem współudziału w antyradzieckiej działalności dywersyjnej jej męża Jakuba Kubowskiego we współpracy z polskimi szpiegami. 16 lutego 1938 skazana na karę 10 lat pozbawienia wolności. Do 1945 przebywała w obozie w Karagandzie. Zrehabilitowana 11 lutego 1956 przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR.