Do końca 1956 roku liczba odnotowanych grobów wzrosła do 40, trzy z odkrytych pochówków zostały odnalezione indywidualnie przez Eylesa, a jeden we współpracy z Michaelem Trotterem. Kolejne prace archeologiczne prowadzone były w 1959 roku przez zespół z Canterbury Museum głównie w południowej części stanowiska gdzie natrafiano jeszcze na cztery nowe pochówki, zwiększając ich liczbę do 44. Geolog Harold Wellman wykonał pierwszą stratygrafię badanego obszaru i wyróżnił 8 poziomów.
+ Stratygrafia Wairau Bar według H. Wellmana Warstwa OpisA Najgłębsza warstwa, zbudowana z luźnego i drobnego żwiru, prawdopodobnie pochodzenia morskiego.A1 Zdeponowany morski piasek, przykryty żwirem.B Warstwa w postaci soczewki, pomiędzy warstwą A i C.C Główna warstwa zawierająca liczne kości moa.D Cienka warstwa w postaci soczewki, zbudowana z mułu.E Cienka warstwa, znajdująca się tuż nad warstwą D, około 2,5 cm grubości.F Warstwa w której zdeponowane zostały skamieniałości mięczaków z gatunku Austrovenus stutchburyi.G Najpłytsza warstwa w której zostały zdeponowane osady aluwialne.