Alfred Brunon Bem ps Zamięcki, Stolarski, Karłowicz (ur. 12 lutego 1900 w Łodzi, zm. 25 grudnia 1937 w Moskwie) – polski działacz komunistyczny i związkowy pochodzenia niemieckiego.
Życiorys Wczesne lata Urodził się na łódzkich Bałutach w rodzinie Gustawa Böhma i Emmy z domu Fennig. Niedługo po narodzinach Alfreda rodzina Böhmów przeniosła się do Gostynina, skąd zresztą pochodziła. W mieście tym zajmowali miejsce lokalnej elity. Ojciec Alfreda, Gustaw był nauczycielem i kierownikiem szkoły, a także radnym miejskim. Matka, Emma prowadziła sklep z galanterią i księgarnię. Młody Alfred od najmłodszych lat przejawiał zainteresowania społeczno-polityczne. Czuł sympatię do Józefa Piłsudskiego i był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Uczył się w gimnazjum w Gostyninie, które ukończył w 1919 roku. W tym samym roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, ale przerwał je rok później. W czasie wojny polsko-bolszewickiej zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego.