Tam kompania została włączona do Grupy Fortyfikacyjnej inżyniera Przesławskiego, podzielona na dwie półkompanie, a następnie skierowana do budowy fortyfikacji na odcinku Radzymin-Chorzele.
7 sierpnia 1920 roku saperzy pracowali na pododcinkach: Krasnosielc, Drążdżewo i Jednorożec. W czasie prac zostali zaskoczeni przez bolszewicką kawalerię. W czasie walki w Krasnosielcu poległ saper Stanisław Modrzejewski, a sześciu innych saperów dostało się do niewoli. 16 sierpnia we Włocławku część kompanii wzięła udział w boju w rejonie mostu na Wiśle. W końcu sierpnia kompania została ściągnięta do Warszawy i zakwaterowana na Cytadeli. W stolicy kompania pozostawała do końca października, szkoląc się i pełniąc służbę wartowniczą. 31 października kompania wyjechała do Baranowicz, a następnie została zawrócona do Czeremchy. Przez dwa tygodnie żołnierze nie opuszczali wagonów. 13 listopada dowództwo kompanii objął porucznik Stanisław Perko. Tego samego dnia kompania wyjechała koleją do Grudziądza, gdzie po raz pierwszy zebrał się cały XVI batalion saperów.