Aparat genitalny cechuje szeroki vomer i bardzo bulwiaste poculum.
thumb|left|Gynandromorf U tego gatunku często występuje gynandromorfizm.
thumb|Jajo straszyka olbrzymiego z widoczną X-kształtną płytką mikropilową thumb|Samiec z rozłożonymi skrzydłami thumb|Samica formy żółtej Jaja tego gatunku są największymi wśród owadów. Mają od 8,1 do 9,8 mm długości razem z wieczkiem. Ich kształt jest baryłkowaty, barwa matowo szara, a powierzchnia chropowata i nierówna. Płytka mikropylowa jest X-kształtna i ma ciemnobrązową krawędź zewnętrzną. Wieczko jest prawie okrągłe.
Ekologia i występowanie Owad spotykany w południowej Tajlandii, półwyspowej części Malezji, borneańskim Sarawaku i północno-wschodniej części Sumatry. Dawniej podawany też z Singapuru. Jest jedynym przedstawicielem Heteropteryginae wyraźnie przystosowanym do nadrzewnego trybu życia.
Odżywia się liśćmi: duriana właściwego, czapetki wodnistej, gujawy pospolitej, Grewia acuminata, Rubus moluccanus i roślin z rodzaju Uncaria. W hodowlach zjada też liście: jeżyn, róż, irg, śliw, jabłoni, grusz, głogów, jarzębów, dębów, buka zwyczajnego, różaneczników, bluszczu pospolitego, rdestowca ostrokończystego i gloterii szalon.