Działalność społeczna W wielu stowarzyszeniach zawodowych i oświatowych był między innymi: od 1893 do 1917 w Towarzystwie Polskich Przemysłowców jego kilkakrotny przewodniczący, od 1895 do 1914 w Związku Towarzystwa Polskiego jeden z jego założycieli oraz przewodniczący, w Towarzystwie Polsko-Katolickiego był członkiem i honorowym jego prezesem oraz był członkiem w Towarzystwie „Oświata” oraz Spółce Pożyczkowej „Skarbona”. Był zwolennikiem polskiej prasy: „Dziennika Berlińskiego” (współzałożyciel tegoż pisma)I. Lehmann, Dodatki "Dziennika Berlińskiego" dla dzieci i młodzieży w latach 1925–1939, "Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia ad Bibliothecarum Scientiam Pertinentia", 2015, 13, s. 157-158. i „Narodowca”, w których umieszczał swoje artykuły. Organizator zjazdów zawodowych i imprez kulturalnych w ramach Rocznic polskich. Zasiadał także w poznańskim zarządzie Towarzystwa Opieki nad Wychodźcami Sezonowymi. Przedsiębiorstwo którym kierował przekazał w 1917 bratu, a sam zamieszkał w Poznaniu. Od 1919 radca miejski i ławnik, a także był członkiem deputacji szkolnej magistratu. W Izbie Przemysłowo–Handlowej był zatrudniony na etacie radcy, będąc współudziałowcem i członkiem rad nadzorczych przedsiębiorstw handlowo–przemysłowych branży tekstylnej. Współzałożyciel Towarzystwa Miłośników Poznania.