Inny problem stanowiła roślinność. Na Nowej Zelandii nie rosły palmy kokosowe, drzewa chlebowe ani bananowce. Słodki ziemniak, taro, rósł wprawdzie, ale dawał tylko jeden zbiór w roku, w przeciwieństwie do kilkukrotnych plonów na tropikalnych wyspach Polinezji, co wymusiło zasiewy na większych areałach oraz budowę spichlerzy w postaci ziemianek, których należało strzec przed rabusiami. Otwarta wioska nie dawała wystarczającej ochrony. Skutkiem doświadczeń zaczęto budować je na wzniesieniach, otaczać rowami i płotami, a następnie palisadami. Ośrodkiem tak ufortyfikowanej wioski był dom wodza i magazyn żywności, najczęściej na samym szczycie konstrukcji.
Znaczenie mały|600px|Mount Eden w Auckland z widocznymi tarasami gdzie znajdowały się palisady obronne i okopy dawnej pā W kulturze maoryskiej wielka pā była oznaką prestiżu i strategicznego znaczenia iwi uosabianego przez rangatirę. Pā znajdowały się w wielu miejscach obronnych na terytorium (rohe) każdej iwi strzegąc żyznych pól uprawnych i innych źródeł zaopatrzenia w żywność.