Struktury tradycyjne Tradycyjne pā posiadały różny wygląd. Na najprostszą pā, tzw. tuwatawata, składały się pojedyncza palisada wokół wioski i kilku wyższych tarasów służących zazwyczaj do obrony. Pā maioro to z kolei konstrukcja składająca się z wielu ziemnych parapetów i rowów oraz wielu rzędów palisad. Najbardziej skomplikowaną budowlą tego typu była pā whakino, gdzie − przy większej ilości tarasów − znajdowały się wszystkie wymienione wyżej konstrukcje pā oraz magazyny żywności i źródła wody pitnej, przedpiersia, wzmocnione palisady, stanowiska strzeleckie (XIX wiek), tunele podziemne służące do łączności i ewakuacji oraz znajdujące się na samym szczycie punkty ostatniego oporu zwane "tihi". Pā te posiadały bogato rzeźbione otwory wejściowe i ozdabiane kolumnami wnętrza.
mały|240px|lewo|Model pā na półwyspie; widać strome stoki i palisady To, co odróżniało maoryskie pā od brytyjskich fortów wojskowych, było ich powiązanie z zapasami żywności;