Podgatunki Wyróżniono pięć podgatunków L. leucura: L. leucura peninsularis Chapman, 1902 – południowo-środkowa Alaska, Jukon; L. leucura leucura (Richardson, 1831) – zachodnia Kanada; L. leucura rainierensis W. Taylor, 1920 – środkowy i południowy Waszyngton; L. leucura saxatilis Cowan, 1939 – wyspa Vancouver; L. leucura altipetens Osgood, 1901 – Góry Skaliste od Montany do Nowego Meksyku.
Morfologia thumb|left|Pardwa białosterna z pięcioma pisklętami. Dobrze widoczne letnie upierzenie kryptyczne mały|lewo|Osobnik w szacie zimowej Pardwa białosterna jest najmniejszym przedstawicielem rodzaju Lagopus i najmniejszym ptakiem z plemienia Tetraonini. Jest to krępy ptak z zaokrąglonymi skrzydłami, tępo zakończonym ogonem, małym czarnym dziobem i krótkimi nogami z piórami na palcach stóp. Dorosłe ptaki mają 30–31 cm długości, przy czym samce są tylko nieznacznie większe od samic. Przeciętna waga wynosi 330–480 g. Latem upierzenie pardwy białosternej jest nakrapiane, z szarymi, brązowymi i białymi piórami na spodniej stronie ciała, ogonie i skrzydłach. Jesienią upierzenie zmienia odcień na czerwonawobrązowy, zaś spod skrzydeł zaczynają wyrastać białe pióra. Zimą wszystkie brązowe pióra okrywy letniej wypadają i ptak staje się całkowicie biały.