Historia Folwarku Przatówek w obecnie znanej formie opiera się przede wszystkim na słownym przekazie Pana Krzysztofa Grzelczyka udokumentowanym w opracowaniu "Ewidencja Parku w Przatówku" autorstwa prof. uczelni, dr hab. inż. Małgorzaty Mileckiej.
Park w Przatówku nosił początkowo nazwę "Wspomnienie". Był to wybudowany w sosnowym lesie dom, służący za miejsce leczenia, rehabilitacji i wypoczynku schorowanej córki P. Mogielnickiego.
W latach 20. XX wieku "Wspomnienie" kupił dyrektor łowickich zakładów włókienniczych - P. Eborowicz i to jemu najprawdopodobniej pałacyk w Przatówku zawdzięcza swój obecny kształt.
W roku 1932 pałacyk został nabyty przez wybitnego polskiego inżyniera chemika Stanisława Lipkowskiego. Zamieszkał w nim wraz ze swoją żoną Marią oraz trojgiem dzieci: synem Tadeuszem Lipkowskim oraz córkami Magdaleną i Zofią.
Od roku 1932 we "Wspomnieniu" pracowali Józefa oraz Stanisław Grzelczyk, których to przekazy rodzinne są obecnie najcenniejszym dostępnym źródłem wiedzy o historii pałacyku.
Po rozpoczęciu II wojny światowej Lipkowscy wyjechali do Warszawy, a majątek został przejęty przez Niemców. W czerwcu 1940 r. syn Lipkowskich, Tadeusz, został zamordowany w Palmirach. Stanisław Lipkowski zmarł w 1942 r., a jego żona w 1958. Oboje zostali pochowani na Cmentarzu Powązkowskim