W latach 60. metodami topologii różniczkowej rozwiązano wiele problemów: topologicznej niezmienniczości klas charakterystycznych rozmaitości rzeczywistych, związku między rozmaitościami różniczkowymi, kawałkami liniowymi i topologicznymi, uogólnienia na rozmaitości niejednospójne metod klasyfikacji rozmaitości gładkich.
Powstała algebraiczna i hermitowska K-teoria. Dla rozmaitości niejednospójnych odkryto związki między klasami charakterystycznymi i formami hermitowskimi nad grupą fundamentalną rozmaitości a jej homologiami. Wtedy też nazwa topologii różniczkowej stała się powszechna.
W latach 70. zaczęto wykorzystywać metody topologii różniczkowej w fizyce matematycznej w teoriach cząstek elementarnych, ciekłych kryształów i przejść fazowych (w niskotemperaturowym nadciekłym helu).
Przypisy
Linki zewnętrzne Differential topology , Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org, [dostęp 2023-06-18].