Cornelius McGillicuddy, Sr. (ur. 22 grudnia 1862, zm. 8 lutego 1956) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza, wieloletni menadżer i właściciel zespołu Philadelphia Athletics.
Zawodową karierę rozpoczął w 1884 roku w zespole niższej ligi Meriden. W następnym sezonie grał w Newark Domestics i Hartford Dark Blues, z którego wraz z trzema innymi zawodnikami przeszedł do występującego w National League Washington Nationals za 3500 dolarów. W zespole tym zadebiutował 11 września 1886 w wygranym 4–3 meczu z Philadelphia Phillies. W listopadzie 1889 organizacja Brotherhood of Professional Baseball Players, której Mack był członkiem, nie doszła do porozumienia z władzami National League w sprawie podwyższenia wynagrodzeń i zniesienia reserve clause (klauzuli uniemożliwiającej zawodnikowi opuszczenie klubu wraz z wygaśnięciem kontraktu) i utworzyła Player's League, która przetrwała jeden rok. Mack rozegrał 123 mecze w zespole Buffalo Bisons. Po rozwiązaniu Player's League, w 1891 podpisał kontrakt z Pittsburgh Pirates, w którym występował przez sześć sezonów. W latach 1897–1900 był menadżerem i współwłaścicielem (posiadał 25% akcji klubu) występującego w Western League Milwaukee Brewers.