Natomiast w amerykańskiej szkole antropologii kulturowej skupiano się głównie na badaniach ludów z północnych terenów Ameryki. Proces ten zapoczątkowali latach 30. i 40. XX w. amerykańscy badacze z Wydziału Socjologii Uniwersytetu Chicago, stąd często stosowane wobec nich określenie „szkoła chicagowska”. Przedstawiciele tej szkoły przeprowadzili liczne obserwacje północnoamerykańskich społeczności lokalnych, stowarzyszeń i wspólnot sąsiedzkich. Najważniejszym ówczesnym badaczem antropologii amerykańskiej był Franz Boas – zwolennik relatywizmu, twórca historyzmu boasowskiego; to dzięki niemu możemy mówić o kolejnych bardzo dobrych badaczach antropologii kulturowej w USA np. Ruth Benedict czy Edward SapirDeliege R., Historia antropologii: szkoły, autorzy, teorie, Oficyna Naukowa, Warszawa 2011, s. 108..
Z początkami badań w wieku XIX i XX wiążą się początki badań terenowych, a co za tym idzie, podział na obserwację uczestniczącą i nieuczestniczącą, oraz wielomiejscową. Etnografia ma na celu badanie często konkretnego problemu. Ważne jest, aby nie zakładać z góry możliwych wyników.