Cerkiew Obrazu Zbawiciela Nie Ludzką Ręką Uczynionego (ros. Церковь Нерукотворного Образа Спаса) lub w skrócie Cerkiew Zbawiciela (ros. Спасская церковь) – prawosławna cerkiew w Irkucku, eparchii irkuckiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Świątynia leży na północ od placu Kirowa, na ul. Suche Batora 2, w najstarszej, zabytkowej części miasta, u zlewu rzeki Irkut do Angary. Jest najstarszym budynkiem w mieście i najstarszym budynkiem zabytkowym w Syberii Wschodniej.
Historia mały|lewo|Cerkiew na przełomie lat 20. i 30. XX w. mały|lewo|Wschodnia elewacja z freskami mały|Wnętrze cerkwi Pierwsza drewniana cerkiew Zbawiciela powstała na miejscu obecnej murowanej świątyni w 1672 r. Była to wówczas inicjatywa Kozaków dowodzonych przez Iwana Maksimowa, którzy zakładali Ostróg (drewnianą fortecę) – kolebkę przyszłego miasta. Cerkiew, stojąca w centralnej części fortu, posiadała drewnianą wieżę z zegarem i dzwonem bijącym co godzinę. Drewnianą świątynię strawił pożar 3 sierpnia 1706.