W 1758 do refektarza dodano dzwonnicę z zegarem, której mechanizm działał do początku XX wieku. W 1769 na drugiej kondygnacji dzwonnicy została umieszczona kaplica św. Dymitra Rostowskiego. W latach 70. XVIII w., gdy populacja Irkucka zaczęła szybko rosnąć, postanowiono poszerzyć cerkiew. W tym celu jesienią 1777, po północnej stronie położono kamień węgielny pod budowę ołtarza Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni (poświęcenie 21.11.1778) oraz, na piętrze, ołtarza Abałackiej Ikony Matki Bożej (poświęcenie 14.07.1784). W związku z zamknięciem bocznej kaplicy św. Dymitra Rostowskiego pod dzwonnicą, na górnym poziomie podłogi na zewnątrz murów cerkwi (z wyjątkiem wschodniej ściany) powstała drewniana galeria z drewnianym gankiem. Podczas remontu obiektu w 1861 została ona zburzona. Jednocześnie położono nisze na północnej ścianie budowli, używanej wcześniej jako schody do chóru kaplicy św. Dymitra Rostowskiego, zaś wschodnia ściana (apsyda) została otoczona żelaznymi obręczami. Jak się okazało, te zmiany uratowały świątynię od zniszczenia podczas silnego trzęsienia ziemi z lat 1861–1862.