Wkroczenie Niemców Kiedy jednostki Grupy Armii Północ wkroczyły do krajów bałtyckich, miejscowa ludność witała ich jako wyzwolicieli. Estończycy mieli nadzieję na przywrócenie niepodległej i demokratycznej ojczyzny, Ludność zgłaszała się do służby w Wehrmachcie. Warto zaznaczyć, że Niemcy zezwoli na formowanie niezależnych batalionów i kompanii samoobrony (niem. Schutzmannschaft-Abteilungen), których zadaniem było zabezpieczane tyłów i linii zaopatrzeniowych wojsk niemieckich. Ochotników nie brakowało, a do marca 1942 r. czynną służbę na wschodzie podjęło 16 estońskich batalionów i kompanii, liczących razem 10 tys. ludzi. W sumie sformowano 50 takich jednostek, a ponad 25 000 Estończyków dostało karabin do ręki.
Pamięć o represjach sowieckich nie zacierała się, tym samym w SS uważano, że liczni mieszkańcy regionu zechcą wziąć udział w antykomunistycznej krucjacie. W związku z tym 28 sierpnia 1942 roku dowództwo Waffen-SS ogłosiło zamiar sformowania Estnisches Freiwilligen SS Legion (Ochotniczy Legion Estoński SS).
Powstanie estońskich jednostek SS Poprzedniczkami dywizji były następujące jednostki: