Zęby boczne stopniowo coraz większe aż do 16, dalej malejące, mają początkowo 1, potem 2 wreszcie 3 wierzchołki przy krawędzi.
Biologia i ekologia Ślimak występuje w czystych, szybko płynących strumieniach i rzekach na Wyspie Północnej Nowej Zelandii. Preferuje dno twarde, kamieniste – przebywa pod kamieniami. Miejscami stosunkowo liczny, osobniki występują skupiskowo.
Liczba chromosomów: 2n=18
Zdrapywacz, żeruje na peryfitonie.
Bioluminescencja Ślimaki te zdolne są do wytwarzania światła – podrażnione lub zaniepokojone świecą. Zdolność wytwarzania światła zawdzięczają lucyferazie utleniającej lucyferynę. Lucyferyna Latii to pod względem chemicznym mrówczan (E)-2-metylo-4-(2,6,6-trimetylo-1-cyclohex-1-yl)-1-buten-1-olu.
Reakcja wyzwalająca światło przebiega według następującego wzoru: lucyferyna + XH2 + 2 O2 → utleniona lucyferyna + CO2 + HCOOH + X + H2O + światło
przy czym XH2 to reduktor, lucyferyna i ‘białko purpurowe’ są kofaktorami.
Jest to jedyny znany ślimak słodkowodny zdolny do bioluminescencji.