W 1966 roku został powołany przez Trellesa na Mistrzostwa Świata w Anglii, gdzie jednak pełnił rolę głębokiego rezerwowego swojej kadry, ani razu nie pojawiając się na boisku, zaś Meksykanie zakończyli ostatecznie swój udział w mundialu na fazie grupowej.
W 1970 roku, po kilkudziesięciu występach w meczach towarzyskich, González znalazł się w ogłoszonym przez trenera Raúla Cárdenasa składzie na Mistrzostwa Świata w Meksyku. Tam był jednym z ważniejszych zawodników swojej drużyny i rozegrał trzy z czterech możliwych meczów; w fazie grupowej z Salwadorem (4:0) i Belgią (1:0) oraz w ćwierćfinale z Włochami (1:4). Ponadto w ostatnim z wymienionych spotkań zdobył otwierającą wynik bramkę, a Meksykanie, pełniący wówczas rolę gospodarzy, po raz pierwszy w historii na mistrzostwach świata zdołali wyjść z grupy, w której zajęli drugie miejsce, lecz odpadli z mundialu zaraz potem, w ćwierćfinale. Ogółem swój bilans reprezentacyjny zamknął na czterdziestu rozegranych spotkaniach, w których czterokrotnie wpisywał się na listę strzelców, kilka razy pełniąc również rolę kapitana kadry narodowej.
Bibliografia