W 2016 ukazała się książka pt. Ostatni. Historia cichociemnego Aleksandra Tarnawskiego ps. „Upłaz” (wydana przez Wydawnictwo Wielka Litera, Warszawa 2016, ) będąca opisem życia ostatniego żyjącego cichociemnego w postaci wywiadu-rzeki przeprowadzonego przez Emila Marata i Michała Wójcika.
Uważał decyzję o rozpoczęciu powstania warszawskiego za błędną. Był przeciwnikiem wykorzystywania politycznego uroczystości upamiętniających wydarzenia historyczne.
Zmarł 4 marca 2022 w wieku 101 lat jako ostatni cichociemny. 11 marca 2022 został pochowany na nowym cmentarzu (przy ul. ks. B. Jakubowskiego) parafii św. Stanisława w Starym Bielsku. Uroczystości miały charakter państwowy.
17 kwietnia 2026 roku Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi nr 1 przy ul. Kozielskiej 39 w Gliwicach otrzymała imię płk. Aleksandra Tarnawskiego „Upłaza”.
Życie rodzinne Był synem nauczycieli, Jana Tarnawskiego i Marii z domu Bereś. Miał starszego brata, który zamieszkiwał w Rabce. W 1950 ożenił się z Henryką Bartosiewicz, z którą nie miał dzieci. Po śmierci pierwszej żony, ożenił się po raz drugi w 1987 z dr chemii Elżbietą Kamińską, z którą miał córkę, dr ekonomii Katarzynę Tarnawską (ur.