Davies nie miał ambicji na lidera, nie był entuzjastycznie nastawiony do tej funkcji. Lecz spośród 12 posłów, w tym 6 nowo wybranych w tym roku, wybór lidera partii był ograniczony. Powszechnie uważano, że będzie tylko tymczasowym liderem, do czasu aż bardziej dynamiczny i popularny Sinclair wróci do Izby Gmin. Nigdy tak się stało, a Davies pozostał liderem partii na następne 11 lat, reprezentując liberałów w trzech kolejnych wyborach powszechnych.
W latach 1946–1947 Davies był prezesem London Welsh Trust, która biegnie na London Welsh Centre, Gray Inn Road.
W pierwszych wyborach pod przywództwem Davisa w 1950 Partia Liberalna zdobyła 9% głosów co dało jej zaledwie 9 posłów, a w 1951 i 1955, poparcie dla partii liberalnej spadło jeszcze bardziej, pozwalając za zdobycie tylko 6 miejsc, z 2,5% do 2,7% głosów (chociaż poparcie w dużej mierze było związane z ogromnym spadkiem liczby miejsc stron walczących). We wrześniu 1956 zrezygnował funkcji lidera na konferencji partii, a jego następcą został znacznie młodszy Jo Grimond. Co było skutecznym puczem członków partii wobec władzy wykonawczej, zarówno Davies i Grimond okazali się być nieświadomymi chęci zmiany przywództwa zanim do niego nie doszło.