Tak skonstruowany typ obywatelstwa Holston uważa za powszechny.
Opisując swoje pierwsze wrażenia z przyjazdu do Brazylii, Holston wspomina, iż na początku swojego pobytu, zauważył, że słowo obywatel wśród miejskiej biedoty ma zdecydowanie pejoratywny charakter. Określenia obywatel (cidadiio), używano w znaczeniu, osoby nieznanej, nie posiadającej praw. W takim kontekście, jest ono synonimem dystansu oraz nierówności. Holston określa układ, w którym jedna grupa ludzi pozbawiona jest władzy obywatelskiej, a druga pozbawiona jest odpowiedzialności, mianem „obywatelstwa zróżnicowanego” – którego głównym założeniem jest podkreślanie różnic między ludźmi, a nie równe ich traktowanieJames Holston, Obywatelstwo Zbuntowanych, 2011, https://web.archive.org/web/20110221134220/http://publica.pl/teksty/obywatelstwo-zbuntowanych/.. Za początek ruchów obywatelskich w Brazylii, uznaje lata 70 XX wieku. Wtedy to pod wpływem, wzmożonej migracji ludności wiejskiej do miast, napędzanej procesem powszechnej industrializacji nastąpiła wyraźna polaryzacja społeczeństwa na klasy pracujące, wypędzone na miejskie peryferia oraz zamieszkującą centrum elitę.