Guillaume Jouvenel ukazany został na tle bogato zdobionej kompozycji architektonicznej nawiązującej do włoskich budowli renesansowych. Postać kanclerza zwrócona jest en trois quarts w prawo, w pozycji klęczącej z dłońmi złożonymi do modlitwy. Przed nim, na ołtarzu, widać otwarty modlitewnik leżący na poduszce w czerwone, żółte i białe pasy. Model ubrany jest w czerwony płaszcz z kołnierzem i mankietami z brązowego futra, podobnymi do tego z Portretu Karola VII. Czerwień płaszcza odbija się na mięsistej twarzy o wyraźnie zaznaczonych rysach i wąskich ustach. Z twarzy kanclerza bije powaga i dostojność. Tłem dla postaci są renesansowe pilastry pokryte bogatą, precyzyjnie odtworzoną ornamentyką.
Jean Fouquet wykonał rysunek przygotowawczy do portretu Jouvenela (obecnie w Gabinecie Rycin w Berlinie). Realizm artysty nawiązuje do twórczości van Eycka, zwłaszcza do postaci kanonika van der PealeJan van Eyck Madonna kanonika van der Paele, 1436 r. Brugia. Inną analogią do twórczości van Eycka jest fakt, iż kanclerz został przedstawiony, wbrew temu co nakazywała tradycja dyptyków dewocyjnych, osobno bez świętego protektora, podobnie jak w Madonnie kanclerza Rolina.