W maju 1478 został mianowany inkwizytorem diecezji krakowskiej, a krótko potem został obrany prowincjałem polskiej prowincji dominikańskiej. Na początku 1479 jego wybór został zatwierdzony przez generała zakonu Leonarda Masuetiego, który jednocześnie udzielił mu dyspensy od zakazu łączenia funkcji prowincjała i inkwizytora. Obie te funkcje Wojciech pełnił aż do śmierci.
Wojciech z Siecienia uczestniczył jako inkwizytor w procesach podejrzanych o husytyzm w diecezji włocławskiej w 1480 (proces Frydana z Lupsina) i 1499 (proces Adama z Radziejowa). Za pontyfikatu Innocentego VIII był komisarzem papieskim ds. głoszenia krucjaty antytureckiej. Jako prowincjał wspierał reformy obserwanckie w swoim zakonie, m.in. zreformował studium zakonne w Gryfii (1496). W 1481 był jednym z definitorów kapituły generalnej w Rzymie.
Wielu późniejszych autorów błędnie przypisało mu pełnienie funkcji biskupa pomocniczego archidiecezji gnieźnieńskiej, myląc go z innym dominikaninem Wojciechem z Sochaczewa.
Przypisy
Bibliografia Maciej Zdanek: Inkwizytorzy