Fryderyk Wilhelm Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 1779, zm. 21 maja 1848 w Równem) – ziemianin i generał wojsk polskich, kawaler maltański (w zakonie po 1805 roku), kawaler Honoru i DewocjiJerzy Baranowski, Marcin Libicki, Andrzej Rottermund, Maria Starnawska, Zakon Maltański w Polsce, Warszawa 2000, s. 213..
Życiorys Ziemianin, właściciel Równego (wraz z Czerniejowicami i Poberażem) i majątków ziemskich w pow. mohylowskim: Dołhowy, Grabkowce, Iwaszkowice, Koratkowce, Kostulin, Ludwikówka, Łozowa i Szenderówka. Generał porucznik wojsk polskich, następnie marszałek szlachty pow. jampolskiego oraz wicegubernator wołyński w 1816 roku, Wolnomularz członek loży wolnomularskiej Bouclier du Nord w 1818 roku. Był także kawalerem maltańskim i szambelanem dworu rosyjskiego (1820). Odznaczony rosyjskim orderem św. Anny 2 klasy (1845)Jerzy Sewer Dunin-Borkowski, Almanach błękitny: genealogia żyjących rodów polskich, Warszawa-Lwów 1908, s. 61..
Rodzina Był synem Józefa Aleksandra Lubomirskiego oraz Ludwiki Sosnowskiej, bratem Henryka Ludwika. Poślubił w 1808 Franciszkę z Załuskich (1793-1844) miał z nią syna Kazimierza.
Przypisy
Przodkowie thumb|250px|Pałac Lubomirskich w Równem (nieistniejący)