Goya chciał zapewne upamiętnić ważne stanowisko, które dawniej piastował Satué. Historyk Viñaza sugerował, że Goya namalował ten portret, kiedy mieszkał w domu wuja Satué. Jednak według badań Sancheza Cantona, malarz przebywał w domu jezuity w okresie od stycznia do maja 1824 roku, a zatem nie było to możliwe.
Opis obrazu Satué został przedstawiony w pozycji stojącej. Ma na sobie czarny garnitur domowy oraz czerwoną kamizelkę i białą koszulę swobodnie rozpiętą na piersi. Jego włosy są potargane, a ręce trzyma w kieszeniach – jest to gest wyrażający męskość i pewność siebie. Uzyskana w ten sposób nieformalna, wręcz nonszalancka poza to rodzaj przedstawienia postaci, który Goya stosował malując przyjaciół i najbliższe osoby ze swojego otoczenia. Goya nadał Satué wyraziste, niemal wyzywające spojrzenie skierowane bezpośrednio do widza, które dodaje postaci ekspresji. Ograniczona paleta barw została ożywiona jedynie czerwienią wyglądającej spod marynarki kamizelki. Tło jest szare i jednolite.