W 1984 otrzymała stopień Dyrektora Górniczego III stopnia.
W latach 1986–1988 współpracowała z Instytutem Geologicznym w Leningradzie w badaniach rudonośności utworów paleozoicznych i mezozoicznych zachodniej części Platformy Wschodnio-Europejskiej. W 1989, w Mariańskich Łaźniach w Czechosłowacji, brała udział w konferencji zorganizowanej przez Międzynarodową Agencję Atomową z Wiednia. Jednym z tematów konferencji była mineralizacja uranowa w formacjach czarnych łupków w Polsce.
Wieloletnie badania mineralizacji uranowej czarnych łupków podsumowała wraz z Ryszardem Strzeleckim i Stanisławem Wołkowiczem w 1990 w opracowaniu Metalonośność formacji łupków czarnych w Polsce oraz określenie stopnia możliwości przemysłowego ich wykorzystania.
Pod koniec 1990 przeszła na emeryturę. Jest autorką i współautorką 22 prac publikowanych i 25 archiwalnych. Została odznaczona srebrną odznaką „Zasłużony dla polskiej geologii” (1985), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1987) oraz Medalem 70-lecia Państwowego Instytutu Geologicznego (1989).