Fazy procesu adaptacji kulturowejOberg, K., Culture shock: adjustment to new cultural environments, Practical Anthropology 7, 1960, s. 177–182. Kalervo Oberg wymienia cztery fazy procesu adaptacji kulturowej: Miesiąc miodowy – w etapie tym zauważalna jest fascynacja nową kulturą. Jednostka jest wtedy zazwyczaj grzeczna i uprzejma dla napotykanych „obcych”, w których niemal wszystko zachwyca jednostkę. Jeżeli wyjazd jest na tyle krótki, że kończy się na tym etapie, doświadczane są wyłącznie miłe strony podróżowania, wraca się do domu z pozytywnym obrazem kraju goszczącego oraz jego mieszkańców i tak też jednostka się o nich wypowiada. Szok kulturowy – na tym etapie jednostka zaczyna borykać się z prawdziwymi warunkami życia na obczyźnie, co powoduje bardzo silne reakcje stresowe. W wyniku tego mogą pojawić się wrogie i agresywne zachowania w stosunku do kraju goszczącego. Bardzo duży wpływ na tę sytuację ma bariera językowa. Za złe samopoczucie i frustracje jednostka przechodząca ten etap obwiniaj zazwyczaj swoich gospodarzy, których postrzegają stereotypowo szukając wsparcia w rodakach i znajomych spoza kultury jawiącej się w tym momencie jako „wroga”. W tym etapie głównie widać różnice pomiędzy własną kulturą a nową kulturą oraz konflikty, które z powodu tych różnic powstają.