Występując w reprezentacji zjednoczonych Niemiec zajął 7. miejsce w finale biegu na 110 metrów przez płotki na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio. Na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie zajął w tej konkurencji 5. miejsce. Był czwarty w biegu na 60 metrów przez płotki na halowych mistrzostwach świata w 1993 w Toronto. Zajął 5. miejsce w biegu na 110 metrów przez płotki na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie.
Zdobył srebrny medal w biegu na 110 metrów przez płotki na mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach za Colinem Jacksonem, a przed Tonym Jarrettem. 2 lipca 1995 w Bremie ustanowił rekord Niemiec w tej konkurencji znakomitym wynikiem 13,05 s. Był jednym z faworytów biegu na tym dystansie na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu, ale przewrócił się w półfinale i nie ukończył konkurencji.
Na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie zdobył brązowy medal w biegu na 110 metrów przez płotki za Amerykanami Allenem Johnsonem i Markiem Crearem. Niemiecka sztafeta 4 × 100 metrów ze Schwarthoffem w składzie nie ukończyła biegu półfinałowego. Schwarthoff zajął 4. miejsce w biegu na 110 metrów przez płotki na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach i takie samo na mistrzostwach Europy w 1998 w Budapeszcie. Był siódmy na tym dystansie na mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli.