17 Dywizja Grenadierów Pancernych SS „Götz von Berlichingen” – dywizja grenadierów pancernych Waffen-SS, sformowana jesienią 1943 we Francji. Była użyta przeciwko aliantom w Normandii, a później broniła się w rejonie Saary. Skapitulowała 7 maja 1945 w południowych Niemczech. Przez większość okresu działalności bojowej podporządkowana była XIII Korpusowi SS 1 Armii ze składu Grupy Armii G.
Jej patronem był XVI-wieczny rycerz niemiecki Götz von Berlichingen. Znany m.in. z bardzo zaawansowanej jak na tamte czasy żelaznej protezy ręki. Siłą rzeczy, symbolem dywizji był rysunek prawej pięści.
Dowódcy SS-Standartenführer Otto Binge (październik 1943 – styczeń 1944) SS-Gruppenführer Werner Ostendorff (styczeń 1944 – 15 czerwca 1944) SS-Standartenführer Otto Binge (16 czerwca 1944 – 18 czerwca 1944) SS-Brigadeführer Otto Baum (18 czerwca 1944 – 1 sierpnia 1944) SS-Standartenführer Otto Binge (1 sierpnia 1944 – 29 sierpnia 1944) SS-Oberführer Eduard Deisenhofer (30 sierpnia 1944 – wrzesień 1944) SS-Standartenführer Thomas Müller (wrzesień 1944 – wrzesień 1944) SS-Standartenführer Gustav Mertsch (wrzesień 1944 – październik 1944) SS-Gruppenführer Werner Ostendorff (21 października 1944 – 15 listopada 1944) SS-Standartenführer Hans Lingner (15 listopada 1944 – 9 stycznia 1945) Oberst Gerhard Lindner (9 stycznia 1945 – 21