Zygmunt Nowicki (ur. 22 listopada 1867 w Pskowie, zm. 25 września 1941 w Warszawie) – polski prawnik, urzędnik sądowy, konsularny, działacz ludowy i społeczny, senator.
Życiorys Syn Józefa i Marii z domu Sawickiej. Ukończył gimnazjum w Dorpacie (1887), studiował prawo na uniwersytetach w Petersburgu i Odessie, który ukończył w 1889. W latach 90. przebywał w Turkiestanie. Był sędzią pokoju na Sachalinie (1900-), członkiem sądu okręgowego we Władywostoku (1902-), adwokatem, naczelnikiem wydziału prawnego budowy amurskiej kolei żelaznej () w Czycie (1909-). W 1911 powrócił do Polski, gdzie prowadził gospodarstwo rolne w ówczesnych Słomniczkach pod Krakowem kontynuując działalność adwokacką.
Działacz Narodowej Rady Okręgowej Ziemi Kieleckiej. Członek Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie (VII 1916 – V 1917)Jerzy Z. Pająk, O rząd i armię. Centralny Komitet Narodowy (1915-1917), Kielce 2003, s. 246 .
Departament Sprawiedliwości Rady Regencyjnej powołał go na funkcję prezesa Sądu Okręgowego w Kielcach (1917–1919), był szefem sekcji osobowo-organizacyjnej w Ministerstwie Sprawiedliwości (1919-), a następnie przeszedł do służby zagranicznej, gdzie pełnił funkcję pierwszego konsula generalnego RP w Chicago (1920–1922). Senator II RP I kadencji (1922–1927).