Pozostał na emigracji, pracował jako agent ubezpieczeniowy w Londynie, portier w Grovenor Court Hotel, później jako urzędnik oraz zastępca dyrektora w Commercial Bank. W 1983 roku przeszedł na emeryturę.
Był zapalonym tenisistą (w sierpniu 1947 roku wygrał turniej tenisa PKPR, trzykrotnie zdobył mistrzostwo Polskiej emigracji). Czynnie działał w polskich stowarzyszeniach kombatanckich w Wielkiej Brytanii. Należał do Special Forces Club w Londynie. Udzielał się w kilku klubach tenisowych, m.in. Two Quwns Club, Dawid Lloyos Club. Trzykrotny mistrz Polski w singla na emigracji (1954–1957) oraz pięciokrotny w debla (z Arturem Ftidrichem).
W 1949 roku ożenił się z Barbarą Beatrice Samuels, z którą miał dwóch synów: Michała (ur. w 1950 roku) i Dawida Antoniego.
Jego pogrzeb odbył się 20 grudnia 2011 roku w miejscowości Cooden w hrabstwie Sussex (Wielka Brytania). Został pośmiertnie awansowany na stopień podpułkownika decyzją MON nr 2401/Kadr z 16 grudnia 2011.
Awanse kapral podchorąży – lipiec 1939 roku podporucznik – ze starszeństwem od 1 marca 1944 roku porucznik – 5 października 1944 roku rotmistrz – major – podpułkownik - pośmiertnie, decyzja MON nr 2401/Kadr z 16 grudnia 2011