Wraz z nastaniem władzy radzieckiej, ikonostas został zniszczony. W 1930 cerkiew została zamknięta i przestała pełnić funkcje religijne. Przystosowano ją do celów mieszkaniowych, służąc robotnikom budującym znajdujący się niedaleko most na rzece Angara. 8 września 1949 z naruszeniem dekretu Rady Ministrów ZSRR, Obwodowy Komitet Wykonawczy Irkucka zdecydował o przekształceniu budynku cerkwi w planetarium. Przez długi czas było to jedyne planetarium na wielkim obszarze od Tomska do Błagowieszczeńska. W budynku odbywały się wówczas wykłady renomowanych naukowców, pokazy slajdów i filmów z astronomii, które przyciągały dziesiątki tysięcy ludzi. Niestety, konwersja cerkwi na cele planetarium nie sprzyjała zachowaniu zabytkowej architektury w odpowiedniej formie. Planetarium zostało zamknięte w 1986 ze względu na niedostatecznie bezpieczny stan pomieszczeń. Sam budynek także niszczał: miał słabe fundamenty, miejscami zgniłe miejsca a na elewacjach było wiele pęknięć. Dzięki projektowi rekonstrukcji Galiny G. Oranskiej i B. A. Szutowa, cerkiew odzyskała dawny wygląd. W 1994 zakończono renowację elewacji wraz z drewnianymi elementami, a budynek powrócił w ręce eparchii irkuckiej i angarskiej.