Snutka golińska – rodzaj haftu ludowego powstały i rozwijający się prawdopodobnie od połowy XIX wieku na terenie całej Wielkopolski z charakterystycznymi motywami ażurowymi powstałymi poprzez wycięcie zbędnego materiału po ukończeniu haftowania. Nazwa haftu pochodzi od sposobu jego wykonywania, a dokładniej od najistotniejszej czynności podczas pracy – nasnuwania. W 2022 r. haft został wpisany na Krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego.thumb|Serweta snutkowa wykonana przez Barbarę Michalak, Golina 2013

Występowanie Wielkopolski haft snutkowy, nazywany również snutką golińską jest jedną z odmian haftu ludowego spotykaną do dziś na terenie Wielkopolski. Jego występowanie można zaobserwować głównie w powiecie jarocińskim w miejscowościach Jarocin i Golina (od nazwy tej ostatniej miejscowości pochodzi nazwa techniki). Badania terenowe nad strojami ludowymi przeprowadzone przez Adama Glapę w latach 1948-1950 wykazały, iż dawniej haft snutkowy pojawiał się również w powiatach: szamotulskim, leszczyńskim, międzyrzeckim i krotoszyńskim. Dodatkowo występował on również na Kujawach. Rozpowszechniony głównie w południowej Wielkopolsce rozwinął się i najdłużej przetrwał we wsi Golina koło Jarocina, gdzie jest jeszcze uprawiany przez nieliczne grono specjalistekGlapa. A., Wielkopolski haft snutkowy, „Konteksty.