Jako pierwszy wystąpił z inicjatywą założenia w Kazaniu szkoły duchownej. W 1707 zgromadził w Kazaniu 32 chłopców z rodzin pochodzenia nierosyjskiego, by przygotować ich do przyjęcia święceń kapłańskich. Dwuletni kurs ukończyło pięciu słuchaczy, których zapewne wysłano następnie do pracy duszpasterskiej w parafiach, dwadzieścia osób ukończyło jedynie kurs horologionu, zaś pięciu zmarło. W 1709 gubernator kazański Piotr Apraksin nakazał zamknąć szkołę, prawdopodobnie po to, by fundusze przeznaczane na jej utrzymanie mogły być skierowane na cele państwowe. Szkoła duchowna w Kazaniu powstała w 1723 na mocy postanowień Duchownego Reglamentu wydanego dwa lata wcześniej, nakazującego otwierać szkoły słowiańsko-łacińskie w każdej eparchii. Pierwszą siedzibą szkoły był dom biskupi w Kazaniu, a na pierwszy rok przyjęto 52 uczniów, z których jednak tylko dwóch ukończyło pełny kurs i zostało uznanych za zdatnych do kapłaństwa. Szkoła ostatecznie zaprzestała działalności po śmierci Tichona, do przyjazdu jego następcy do Kazania.