Cerkiew Podniesienia Krzyża Pańskiego (ros. церковь Воздвижения Креста Господня (Крестовоздвиженская)) – prawosławna cerkiew w Irkucku, w eparchii irkuckiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, uważana za najlepszy przykład architektury w stylu syberyjskiego baroku.
Historia Świątynia leży na małym wzniesieniu, na rogu ulic Timiriaziewa i Siedowa. Niegdyś wzniesienie to nazywało się Górą Krzyżową ze względu na znajdujący się na jej szczycie krzyż. Modlili się przy nim podróżni zmierzający w trudną drogą „za Bajkał”, gdy tu właśnie zaczynał się trakt wiodący nad Bajkał. Na miejscu krzyża, w latach 1717–1719 wybudowano drewnianą cerkiew, którą poświęcił metropolita tobolski i syberyjski Filoteusz. Po jej spaleniu (jak wielu innych irkuckich cerkwi), w maju 1747 rozpoczęto budowę nowej murowanej świątyni, która trwała 11 lat. Fundatorem jej był Fiodor Szczerbakow – irkucki kupiec i żeglarz. Poświęcenie cerkwi miało miejsce 11 września 1758. Cerkiew była pod wezwaniem Świętej Trójcy, jednakże okoliczna ludność, podobnie jak przy poprzedniej, drewnianej cerkwi, używała nazwy Cerkiew Podniesienia Krzyża Pańskiego. Spowodowało to oficjalne przemianowanie świątyni.