Cystydy są mocno zwężone, mają tępy koniec lub rozdęty szczyt i rozmiar 60–90 × 7–11,5 μm, dermatocystydy mają szerokość 4–8 μm. Gatunki podobne Bardzo podobny jest gołąbek śmierdzący (Russula foetens), który morfologicznie może być niemożliwy do odróżnienia. Pomocnymi wskazówkami są wielkość i miejsce występowania (jest większy i występuje również w lasach iglastych), ale najważniejsze są próby smakowo-zapachowe; gołąbek niemiły nie ma tak odrażającego zapachu i w smaku jest znacznie mniej ostry. Ważna jest też próba zasadami (KOH lub NaOH); pod ich wpływem gołąbek śmierdzący barwi się na kremowo, niemiły na złocisto. Są też różnice mikroskopowe. Od innych gołąbków gołąbka śmierdzącego i niemiłego łatwo odróżnić po śluzowatym kapelusz i niemiłym zapachu.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Europie Zachodniej jest częsty w ciepłych latach. Występuje również w Polsce.
Grzyb naziemny rosnący w wilgotnych lasach liściastych.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy. W Polsce uważany jest za grzyb niejadalny (z powodu niemiłego zapachu), nie jest jednak trujący i przez niektórych autorów uważany jest za jadalny po wymoczeniu w wodzie i ukiszeniu.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski