Prawo do miasta (ang. right to the city) – sprawiedliwe użytkowanie miasta w ramach zasad zrównoważonego rozwoju, demokracji, równości i sprawiedliwości społecznej. To zbiorowe prawo mieszkańców miast (w szczególności osób pochodzących z grup najbardziej narażonych na niesprawiedliwość i marginalizowanych), które daje im możliwość legitymizacji działań i organizacji, w oparciu o ich zwyczaje, w celu osiągnięcia pełnego korzystania z prawa do swobodnego samostanowienia i odpowiedniego standardu życia. Prawo do miasta jest współzależne od międzynarodowo uznanych i integralnie poczętych praw człowieka. Obejmuje wszystkie prawa obywatelskie, polityczne, gospodarcze, społeczne, kulturowe i środowiskowe, które są uregulowane międzynarodowymi traktatami dotyczącymi praw człowieka.
Definicja i interpretacje Henri Lefebvre W 1967 francuski socjolog i filozof marksistowski Henri Lefebvre napisał pracę Le Droit à la ville.