jednocześnie konfliktowego i dialektycznego, otwartego na stawanie się, spotkania oraz nieustanną pogoń za niepoznawalną nowością). Celem hasła było poszerzenie postulatów i zwiększenie ambicji ruchu z roku 1968. Prawo do miasta jest dla Lefebvre’a prawem do życia w społeczeństwie, w którym każdy ma równe prawa i możliwości samospełnieniaP. Marcuse, Rights in Cities and the Right to the City?, [w:] Cities for All: Proposals and Experiences towards the Right to the City, red. A. Sugranyes and Ch. Mathivet, tłum. K. Pobłocki, dostęp online: http://publica.pl/teksty/prawa-w-miastach-a-prawo-do-miasta-36626.html [dostęp: 01.06.2016].
David Harvey Problem „prawa do miasta” został szczegółowo opisany w książce „Bunt miast”. Autor interpretuje „prawo do miasta” jako „prawo do zmiany i wynajdywania miasta na nowo takim, jakim go pragniemy. Jest też, co więcej, prawem bardziej kolektywnym niż indywidualnym, ponieważ wynajdywanie miasta na nowo w sposób nieunikniony zależy od sprawowania kolektywnej władzy nad procesami urbanizacji”D. Harvey, Bunt miast. Prawo do miasta i miejska rewolucja, tłum. Praktyka Teoretyczna, Warszawa 2012, s. 22..