Dołek osiowy wąski, czasami zakryty. Otwór muszli zamknięty cienkim wieczkiem o spiralnej budowie. Kształt otworu muszli uchowaty. Muszla embrionalna ponad 20 razy mniejsza od teleokonchy u osobników dorosłych. Radula mocna, z dużymi zębami głównymi, ząbki lateralne zanikająceSitnikova T. Ya., Shimaraev M.N. 2001. O glubokowodnych “karliczkach” i „gigantach” sredi bajkal’skih endemitcznyh gastropod. Żurnal Obszczej Biologii, 62: 226–238.. Wysokość muszli do 45–60 mm, grubość – 0,18–0,2 mm, stosunek masy muszli do masy ciała mniejszy niż 22%. Delikatna budowa muszli może wynikać z małej twardości wody Bajkału (średnio <15 mg Ca/L) i dużej ilości rozpuszczonego dwutlenku węgla w głębszych partiach jeziora, co nie sprzyja mineralizacji muszli, alternatywnie może to być również przystosowaniem do przebywania na miękkich podłożach ilastych w sublitoralu i profundalu, gdzie duży ciężar muszli mógłby powodować grzęźnięcie mięczaków w podłożu.
Występowanie Południowe i centralne baseny Bajkału.