ceremonii chirotonii przewodniczył metropolita moskiewski Ambroży, zaś jego pierwszą katedrą była eparchia archangielska i chołmogorska, w której działał przez dwa i pół roku. W Chołmogorach zajmował się przede wszystkim urządzeniem seminarium duchownego. W 1773 przeniesiono go na katedrę niżnonowogrodzką. Jako ordynariusz tejże eparchii utworzył niższe szkoły duchowne w Ałatyrze, Kurmyszu, Sarańsku i Łyskowie i wspierał rozwój miejscowego seminarium. Regularnie wygłaszał kazania. W 1782 został arcybiskupem kazańskim w miejsce odchodzącego w stan spoczynku metropolity Beniamina.
Arcybiskup Antoni nie dokonał niczego znaczącego w czasie trzyletniego sprawowania urzędu. Prawdopodobnie niezadowolony z nominacji mimo stosunkowo młodego wieku już w 1785 na własne życzenie odszedł w stan spoczynku. Został wówczas wyznaczony na przełożonego monasteru św. Makarego Żółtowodzkiego z miesięcznym uposażeniem w wysokości tysiąca rubli. W klasztorze przeżył dwanaście lat.