thumb|Aresztowanie przez policję rannego Władysława Hibnera, 17 lipca 1925 thumb|Nieistniejący obecnie pomnik-mauzoleum Władysława Hibnera, Władysława Kniewskiego i Henryka Rutkowskiego przy murze Cytadeli Warszawskiej Władysław Hibner (ur. 1 maja 1893 w Łodzi, zm. 21 sierpnia 1925 w Warszawie)Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, t. 4, Warszawa 1964 – polski działacz komunistyczny, stracony za zabójstwa.
Życiorys Syn Mateusza i Joanny z Pawlińskichakt ur. 1174/1893 w par. św. Krzyża w Łodzi. Jego dziadek Franciszek pochodził z okolic Liberca (Tojżki pow. Reichenberg) i był gospodarzem w Anastazowie par. Parzno. Od 1912 roku był członkiem PPS-Lewicy, a od 1918 Komunistycznej Partii Polski. Był jednym z organizatorów łódzkiej Rady Delegatów Robotniczych. W 1919 roku został w Polsce skazany na 5 lat więzienia za działalność komunistyczną. Po odbyciu części kary został deportowany do ZSRR w ramach wymiany więźniów politycznych, gdzie został uwolniony. W Moskwie był jednym z organizatorów Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom (razem z Julianem Marchlewskim), reprezentował następnie Polskę w Komitecie Wykonawczym MOPR. W październiku 1924 został nielegalnie przerzucony z powrotem do Polski. Pod przybranym nazwiskiem OktawianW policyjnym pitawalu, w gazecie „Policja 997” w artykule pt. „Terror w mieście” (str.