W eparchii taszkenckiej utworzył 22 nowe parafie i 20 szkół parafialnych, zaś w 1901 otworzył pierwszy w regionie prawosławny klasztor żeński, przekształcony z istniejącej wcześniej żeńskiej wspólnoty św. Mikołaja. W roku następnym został przeniesiony na katedrę riazańską i zarajską. W okresie wojny rosyjsko-japońskiej organizował zbiórki funduszy na rzecz żołnierzy. W 1906, z powodu choroby, został najpierw skierowany na dwumiesięczny urlop, a następnie przeniesiony w stan spoczynku z wyznaczonym miejscem pobytu w Świętojezierskim Wałdajskim Monasterze Iwerskiej Ikony Matki Bożej.
Odznaczony orderem św. Stanisława III stopnia (1884), św. Anny III i II stopnia (1889, 1896) oraz św. Włodzimierza III stopnia (1902).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1913 Kategoria:Zakonnicy Świętojezierskiego Wałdajskiego Monasteru Iwerskiej Ikony Matki Bożej Kategoria:Zakonnicy monasteru św. Antoniego Rzymianina w Nowogrodzie Wielkim Kategoria:Biskupi taszkenccy Kategoria:Biskupi riazańscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Zwiahlu