Irena (Irina) Godunowa (; ur. ok. 1557, zm. 1603 w Moskwie) – caryca Rosji w latach 1584–1598 jako żona Fiodora I, od 21 stycznia 1598 do 21 lutego 1598 nominalna samodzielna caryca Rosji (w rzeczywistości zrzekła się tronu 9 dni po śmierci męża na rzecz swojego brata Borysa Godunowa).
Pochodzenie Irena była jedyną córką Fiodora o przydomku Jednooki i Stefanidy Godunowów, siostrą Borysa i Wasyla oraz bratanicą opricznika Dymitra. Wywodziła się z tego samego rodu, co Saburowowie i Wieljaminowowie, ale z jego młodszej i uboższej gałęzi. Dwie kobiety pochodzące ze starszej gałęzi rodu, Salomonida (Sołomonia) i Eudokia (Jewdocha) Saburowe, w XVI w. weszły do carskiej rodziny, poślubiając Wasyla III i Iwana Iwanowicza, jednak obie zostały przez mężów oddalone.
Według legendy zapisanej w 4. ćw. XVI w. przez mnichów z kostromskiego klasztoru Hipackiego, protoplastą rodu, z którego wywodzili się Godunowowie, miał być tatarski mirza o imieniu Czet, któremu w czasie podróży z Saraju do Moskwy objawiła się Bogarodzica wraz ze świętymi Filipem i Hipacym. Czet-mirza pod wpływem widzenia ochrzcił się, zakładając później klasztor w Kostromie i wstąpił na służbę Iwana Kality.