Władysław Wiśniewski vel Władysław Wisa ps. Wróbel, Pasek (ur. 1 września 1915 w Ciszycy Dolnej, zm. 28 listopada 1984 w Krakowie) – polski nauczyciel, podporucznik piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa, rolnika, i Eleonory z domu Stępień. Do 1931 roku uczył się w szkole powszechnej w Tarłowie. Po ukończeniu Gimnazjum Męskiego Kurii Diecezjalnej w Sandomierzu i uzyskaniu w 1937 roku matury, odbył dywizyjny Kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy przy 4 Pułku Piechoty Legionów w Kielcach. Awansowany na stopień starszego strzelca podchorążego, przeniesiony do rezerwy z przydziałem jako dowódca drużyny do 49 Pułku Piechoty. Od 1938 roku studiował w Państwowym Pedagogium im. Ewarysta Estkowskiego w Lublinie.
We wrześniu 1939 roku walczył w 49 Huculskim Pułku Strzelców jako dowódca drużyny. Uczestniczył w bitwach m.in. pod Stryjem i Bolechowem. 16 września był ranny w nogę. 20 września przekroczył granicę polsko-węgierską. Był internowany na Węgrzech. 15 maja 1940 roku dotarł do Francji, gdzie został skierowany do Ośrodka Zapasowego 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Po upadku Francji ewakuował się do Wielkiej Brytanii, gdzie przydzielono go do 1 Batalionu Strzelców Podhalańskich 1 Brygady Strzelców.