Symeon Urosz Nemanjić nazywany Siniszą i Paleologiem (srb. Симеон Урош Синиша Немањић), znany również w języku greckim jako Συμεών Ούρεσης Παλαιολόγος (Symeōn Ouresēs Palaiologos; zm. po 1370 r.) – despota Epiru (1359–1366) oraz Tesalii (od 1359 do śmierci). Wcześniej rządził Epirem i Akarnanią w latach 1348–1356, jako namiestnik brata – cara Serbii Stefana Urosza IV. Po jego śmierci w 1355 roku Symeon ogłosił się cesarzem Serbów i Greków (Rzymian) jako konkurent swojego bratanka Stefana Urosza V.
Historia Symeon Urosz był synem króla Serbii Stefana Urosza III oraz jego drugiej żony Marii Paleologiny, córki Jana Paleologa i wnuczki cesarza bizantyńskiego Michała VIII Paleologa. Jego przyrodni brat Stefan IV ogłosił się carem w 1346 roku. W 1348 roku podbił Epir oraz Akarnanię. Mianował Symeona namiestnikiem tych regionów przyznając mu tytuł despoty, godność tradycyjnie zarezerwowaną dla braci i młodszych synów bizantyjskich cesarzy. Symeon Urosz umocnił swoją pozycję w lokalnej arystokracji Epiru poślubiając Thomais Orsini, córkę byłego władcy Epiru Jana II Orsiniego. Władza Symeona Urosza została przerwana wkrótce po śmierci cara Stefana Urosza IV w 1355 roku. Do Grecji przybył bowiem obalony przez Serbów poprzedni despota Epiru Nicefor II Orsini (prywatnie szwagier Symeona) i uzyskał poparcie arystokracji Tesalii i Epiru.