thumb|Kopia fragmentu tekstu Codex Heidelbergensis zamieszczona w katalogu Friedricha Wilkena (1817) Codex Heidelbergensis 921, Heidelbergensis 921, Codex Heidelbergensis, Codex Palatinus Latinus 921 – kodeks pergaminowy datowany na VIII–IX wiek, zawierający kopię dzieł Jordanesa: Romany i Getiki, który spłonął w pożarze w nocy z 15 na 16 lipca 1880 roku.
Opis fizyczny thumb|Strona tytułowa wydania Mommsena dzieł Jordanesa thumb|Theodor Mommsen około 1870 roku. Fotografia Pierwotnie kodeks ten składał się z 15 kwaternionów, czyli ze 120 kartS. Bertelli, Sul frammento dei Getica di Giordano conservato a Losanna, w: Classica et Beneventana. Essays Presented tu Virginia Brown on the Occasion of her 65th Birthday, ed. Frank T. Coulson, Anna A. Grotans, Turnhout 2008 (Textes et Études du Moyen Âge 36), s. 2.. Zgodnie z przeprowadzoną inwentaryzacją kodeksów heidelberskich po kongresie wiedeńskim (1816) liczył on już tylko 110 kart, tj. 220 stronicS. Bertelli, Sul frammento dei Getica, s. 2, przyp. 6: błędna liczba 220 kart u F. Wilkena, Geschichte der Bildung, Beraubung und Vernichtung der alten Heidelbergischen Büchersammlungen. Ein Beytrag zur Literärgeschichte vornehmlich des funfzehnten und sechszehnten Jahrhunderts. Nebst einem meist beschreibenden Verzeichniß der im Jahr 1816 von dem Papst Pius VII.