wyszedł na wolność w wyniku interwencji Związku Patriotów Polskich (ZPP). Objął funkcję reprezentanta organizacji w Stawropolu. W 1946 r. powrócił do Wilna, skąd został repatriowany do Szczecina. Ostatecznie zamieszkał w Łodzi, gdzie został redaktorem pisma „Litieraturnaja stranica”, stanowiącego dodatek do rosyjskojęzycznej gazety „Russkij gołos”. Od 1947 r. pisał artykuły literackie i teatrologiczne w polskich gazetach i czasopismach. Tłumaczył na polski radzieckie sztuki teatralne i operetki. Był też autorem kilku publikacji związanych z teatrologią. W 1996 r. opublikowano pośmiertnie jego wspomnienia z lat 1915-1921 pt. „Co oczy moje widziały. Wspomnienia”, zaś w 1997 r. pt. „Mój romans z teatrem”.
Linki zewnętrzne
Bibliografia pod red. Galiny B. Wanieczkowej, Walentin F. Bugłakow, Словарь русских зарубежных писателей, 1993
Kategoria:Rosyjscy publicyści Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Teoretycy teatru Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Doły w Łodzi