200px|thumb|right|Tablica pamiątkowa na grobowcu rodzinnym w Raciborowicach Wiesław Stanisław Ptak (ur. 16 września 1941 w Bieńczycach, zm. 11 kwietnia 2004 w Krakowie) – polski chemik, profesor nauk chemicznych, profesor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, w latach 1993–1996 dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH, autor ponad stu publikacji naukowych. Członek Polskiego Towarzystwa Chemicznego oraz Międzynarodowego Towarzystwa Teoretycznej Fizyki Chemicznej (ISTCP).
Życiorys Urodził się 16 września 1941 w Bieńczycach k. Krakowa. Był wnukiem działacza ludowego Franciszka Ptaka.
Po ukończeniu studiów na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, w 1963 roku został zatrudniony w Katedrze Chemii Krzemianów na Wydziale Ceramicznym AGH. Doktoryzował się w zakresie chemii w 1968 roku na podstawie dysertacji Widma wibracyjne w strukturze minerału serpentynu, której promotorem był prof. Roman Pampuch. W 1972 roku odbył sześciomiesięczny staż naukowy na Uniwersytecie w Liège.
Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w roku 1980 na podstawie rozprawy Zastosowanie spektroskopii wibracyjnej w podczerwieni w badaniach nad budową krzemianów. W 1991 uzyskał tytuł profesora nauk chemicznych.