Gdy przybył, Magda poinformowała go, że Hitler nie żyje oraz że są grupy, które próbują przebić się przez sowieckie okrążenie i uciec, lecz ona i jej mąż zdecydowali, że nadeszła pora, by umrzeć. Magda i Joseph nalegali, by Kunz im pomógł. Według niego, zrobił dzieciom Goebbelsów zastrzyk z morfiny, którą otrzymał od doktora Ludwiga Stumpfeggera, aby dzieci nie były przytomne podczas podania kapsułek z cyjankiem.
Schwytanie i życie po wojnie Kunz powrócił do pracy. 2 maja został schwytany przez żołnierzy Armii Czerwonej wraz z dr. Wernerem Haasem i dwiema pielęgniarkami Erną Flegel i Liselotte Chervinską. Spędził dziesięć lat w sowieckiej niewoli, po czym powrócił do Münster. W 1955 roku były sierżant Waffen-SS i jeniec wojenny Harri Mengershausen, włączył Kunza w odpowiedzialność za śmierć dzieci Goebbelsów.
W swoich zeznaniach Kunz stwierdził, że zrobił dzieciom zastrzyk z morfiny, lecz to Magda Goebbels lub dr Ludwig Stumpfegger podali dzieciom kapsułki z trucizną. Jednakże zeznania Rochusa Mischa i Wernera Naumanna są sprzeczne z tym, co twierdzi Kunz. Misch i Naumann stwierdzili, że to doktor Stumpfegger przygotował i podał dzieciom specjalny napój zawierający substancje narkotyczne.